“rock benetan atmosferikoa: indartsua, kementsua, stoner kutsuko musikak ematen duen dentsitatearen barnean bere ahots melodiko eta bereziarekin bidea eginez; erritmo aldaketetan aberatsa eta intentsitateari dagokionean pixkanaka behetik gora joan zen, oro har musikoek eszenatokia menderatzeko trebetasun itzela agerian utziz.”

“Begiak itxi eta diskoa entzuten egotea bezala dira kontzertuak”

A.G.

... UNE ezin da generikoki metal berria bezala ezagutu izan denaren zakuan sartu, ez da ere pop talde soila ezta ohiko "euskal rock" taldea. Baina guztietatik dauka pixka bat, nolabait....

v lagungarri diren abesti dotoreak, sentikorrak, intentsuak… dira oro har (“emozionalak” esango luke norbaitek). Berehala asetu beharrean, entzunaldiak aurrera doazen heinean, gero eta zuku gehiago atera ahal zaizkien piezak. Ea orain lan honek etorkizunean jarraipena duen. Bitartean, behinik behin, debut itxaropentsua dakarkigute mahai gainera.

Unai S.A.

"Espeso y coetáneo, lineal y melódico, con ambiente tristón común en los tiempos descreídos que corren, ‘Une Nare Eza’ se puede comparar con PiLT, Pog Mo Thong, Sen e incluso unos Ken 7 no metalizados o los postreros Lin Ton Taun; con españoles tipo Sober, Circus y Skizoo; y con mundiales de la talla de Tool e Incubus, por ejemplo..."

Oscar Cubillo.

UNE taldearen lehen diskoaren izenburua une hitzaren hizkien bueltan dabil; hots, "Une Nare Eza" edo beste modu batera esanda, memento trankilen edo lasaien eza.
UNE taldearen musika-egituretan ahotsaren norabideak zerikusi handia du. Aitor Uriarteren ahotsak markatzen ditu pautak eta askotan kantuen estrategiak. UNE rock indartsuaren atalean dago, baina melodiari dagokionez, pop estiloa ere dario. Baina indartsua esan dugu, eta jite metaleroak ezin ditugu ahaztu; gitarra gihartsu eta gogorrak soinu programatuekin uztartzen dira. Laburtuta, UNE rock-pop alorreko metal ukituak dituen taldea da. Sentimenduak, laztan latzenetan eta kolpe sentikorrenean adieraziak unerik une.

ritxi aizpuru